ดวงดาวพราวพรั่งฟ้า นภาพราย
แขส่องเป็นประกาย แจ่มจ้า
แขสาดส่องเบื้องหน้า นี้นา
สาดส่องลงสู่พื้น แช่มชื่นมายา
คณะ
วรรคหน้า 5 วรรคหลัง1-3มี 2 คำและ2 คำสร้อย ส่ววรรคหลังของวรรคที่2จะมีอยู่สองพยางค์และวรรคสุดท้ายจะมีอยู่4คำนะครับ
ถ้าเป้นเรื่องโคลงนี้จะมีการบังคับเอก-โทนะครับ
และวรรคแรกเป็นวรรคเดียวที่มีการสลับเอก-โทได้นะครับ
จำไว้นะครับ
ภาษาไทยมีมาแต่ช้านาน อย่าให้ขาดความเพียงศึกษา
หวังอุตส่าห์สั่งสมประสบมา หวังนำภาษาเราอยู่รอดอยู่เรื่อยไป
แต่เดี๊ยวนี้อะไรเปี่ลยแปลงหมด แม้สายน้ำเคียวคดยังตรงได้
แล้วจะเอาอะไรกับภาษาไทย ที่นับวันเสือมสลายเพราะเราทำ
กลอนบทนี้ฝากคนที่เข้ามาอ่านกระทู้ผมไว้ด้วยนะครับและกลอนบทนี้มันอาจจะไม่เลิศเลออะไรนักนะครับแต่มันก้พอจะสะท้อนให้เห็นว่าอะไรๆในสมัยโลกาภิวัฒนืมันเปลี่ยนไปหมดแล้วแม้กระทั่งภาษาของเรานะครับ
มาร่วมสืบสานความเป็นไทยให้คงอยู่ชั่วกาลอวสานเทอญ
ด้วยการไม่ใช่คำที่แปลงมาจากคำจริงไม่ว่าจะเป้นคำว่าใจที่เปลี่ยนเป้น จัย และอีกๆหลายๆคำ
สุดท้ายนี้ถ้าใครรักประเทศไทยจริงและรักภาษเราจริงก็อย่าทำลายมันเลยนะครับเพราะรู้มั้ยกว่าเราจะรวมตัวเป้นปึกแผ่นและมีภาษาที่ใช้และที่สำคัญภาษาเราไม่ใช่กระปิดกระป่อดนะครับไม่ใช่ภาษากระจอกนะครับอันที่จริงภาษาไทยนั้นเป้นภาษาที่โด่งดังไม่แพ้ภาษาอังกฤษ จีน ญี่ปุ่นเลยแต่ที่ภาษาพวกนั้นไปชื่อก้องโลกได้นั้นเพราะเค้ารักภาษา
รักผมช่วยตอบกระทู้ผมเยอะนะครับแล้วผมจะมาวิจารณ์ไทยอีกนะครับ